آئینه ی مهر آیین

آن قدر خوب بلدی پناه م باشی که خیلی راحت می فهمم بی پناهی چه قدر درد دارد؛

من، حالِ غریب شام غریبان امشب م را مدیون توام ...

آئینه ی مهر آیین...

وقت هایی که دکتر "الف" در کلاس شروع می کند به مثال زدن از بیمارهای End Stage و یا Expire شده اش، صدایش حزن خاصی پیدا می کند.

و من چه قدر این حزنِ طبیبانه ی صدایش را دوست دارم ...

آئینه ی مهر آیین...

به نام خدا

در معیت و هم نشینی با یک عدد لپ تاپ، یک جعبه دستمال کاغذی و قسمت آخر سریال مدار صفر درجه !

پایان ...

آئینه ی مهر آیین...

در راه رو می بینمش؛
جلو می آید؛
- نرگس ... یه خواهشی بکنم؟
- جانم عزیزم؟
- می شه چند دقیقه بیام اتاق ت؟ آخه حس می کنم لطافت روح م کم شده !

پ.ن: آن قدر خوبی که هرچه دل نازک تر و دل تنگ تر می شوم، مهربانی های بیشتری را می چشانی ام ...

آئینه ی مهر آیین...

در درون من دختر لجبازی زندگی می کند که چند سالی ست با رسیدن نرگس های آخر پاییز، وقت هایی که گلفروشی می بیند نگاهش را می دزدد و با بغض راهش را کج میکند؛ و آن قدر منتظر می ماند تا بالاخره برود خانه و اولین نرگس های سال ش را بابایش برایش بخرد ...

بین خودمان بماند ... اعتراف می کنم که دختر لجباز درونِ اعصاب خرد کنی دارم !

آئینه ی مهر آیین...